Najlepszy w Oceanii

Piłkarska reprezentacja Nowej Zelandii w finałach MŚ grała dotychczas dwa razy, w 1982 roku, na pamiętnym dla nas hiszpańskim mundialu, który Biało-czerwoni skończyli na trzecim miejscu, i na MŚ 2010 w RPA (trzy remisy w grupie). Pierwszy występ w mistrzowskim turnieju w dużej mierze związany był z osobą Wyntona Rufera. To legenda nie tylko nowozelandzkiej piłki.

Urodził się w stolicy kraju Wellington, rocznik 1962. Tata był Szwajcarem, mama Maoryską. Szybko zwrócił na siebie uwagę piłkarskim talentem. Już jako nastolatek grał profesjonalnie, a w 1981 i 1982 został wybrany „Odkryciem roku”. Pod koniec 1981 roku razem ze starszym bratem Shane'em zostali zaproszeni przez angielski Norwich City na testy. Zaprezentował się z na tyle dobrze, że w październiku tamtego roku Kanarki podpisały z nim kontrakt. Nie dostał jednak pozwolenia na pracę i wylądował w kraju swojego ojca, najpierw w FC Zurich, potem w FC Aarau, gdzie rozminął się z ówczesnym reprezentantem Polski Ryszardem Komornickim, a następnie w Grasshoppers Zurych, z którym w 1989 roku sięgnął po dublet, mistrzostwo i puchar. Był najlepszym strzelcem drużyny z 20 bramkami.

To jednak nie pod Alpami wyrobił sobie markę. Pod koniec lat 80. ściągnął go do prowadzonego przez siebie Werderu Brema legendarny trener Otto Rehhagel. Ich wspólna praca to pasmo sukcesów Zielono-białych: mistrzostwo Niemiec, dwa krajowe puchary, dwa Superpuchary, triumf w 1992 roku w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów, w którym jedenastka z Bremy pokonała w finale w Lizbonie AS Monaco 2:0 po bramkach Klausa Alofsa i właśnie Rufera. W sezonie 1993/94 Nowozelandczyk i Ronald Koeman (wtedy Barcelona) byli najskuteczniejszymi strzelcami europejskich pucharów, z ośmioma bramkami.

Rufer w  reprezentacji Nowej Zelandii rozegrał 24 mecze, w których zdobył 12 bramek. Występował w niej w latach 1980-97. Tych meczów i trafień byłoby znacznie więcej, ale w tamtym czasie kluby nie zwalniały swoich zawodników ot tak, jak teraz, a co jeszcze, kiedy trzeba było lecieć na przysłowiowy koniec świata. Rufer był trzy razy wybierany Piłkarzem Oceanii, w 1989, 1990 i  1992 roku. Został uznany za piłkarza XX wieku Oceanii.

(zich)