U nas każdy najmądrzejszy

Można się otrząsnąć po tym co się wydarzyło w Krakowie? Pytam Pana jako Krakusa...

- Wielka tragedia... Wariat jakiś to był, nie łączyłbym tego zdarzenia z jakimiś zaplanowanymi działaniami terrorystycznymi. Kiedy to się wydarzyło - byłem oczywiście w Krakowie. Na szczęście nie na Rynku. Na szczęście, bo tam bywam...

Przed nami przerwa i mecze reprezentacji w Lidze Narodów - z Rumunami na wyjeździe i ze Szwecją u siebie. Nie jest tak, że selekcjoner Jan Urban nie szuka nowych twarzy. Teraz pojawiły się trzy - Bartosz Mazurek, Oskar Kubiak i Łukasz Poręba. To chyba właściwy moment na poszukiwania?

- Bardzo właściwy! Kiedy jak nie teraz, gdy właściwie nie ma już meczów towarzyskich. Czas nie stoi w miejscu, reprezentacja też musi się zmieniać. Trzeba więc szukać, a uważam, że selekcjoner wie co robi. Problem jedynie taki, że u nas... każdy jest najmądrzejszy! Denerwuje mnie, że każda decyzja Janka Urbana znajdzie krytyków. Wszyscy chcieliby, żeby wszystko w kadrze nie tylko zawsze działało jak należy, ale przede wszystkim, żeby działało na-tych-miast! A tak się nie da... 

A Bartosz Nowak z GKS-u? Za występy w lidze wszyscy go chwalą, jest już jednak w wieku Chrystusowym...

- Mnie osobiście podoba się gra tego piłkarza. Nie przekonamy się czy się nadaje, dopóki nie zostanie powołany. Ale skoro Janek go nie powołuje, musi mieć inną koncepcję. Cóż, jako selekcjoner ma do tego prawo. Można mieć różne zdania na temat jego decyzji, każdy kto interesuje się piłką, ma prawo oczywiście do własnego zdania, ale - powtórzę - dajmy Urbanowi pracować! Jego zadaniem nie jest wyłowić i powołać jedenastu najlepszych Polaków, którzy grają w piłkę. Jego zadaniem jest stworzenie najlepszej możliwej drużyny złożonej z Polaków - a to jednak zasadnicza różnica. Weźmy takiego "Gucia" Warzychę... To był znakomity zawodnik, rzeczywiście błyszczał w lidze. Jednak w reprezentacji nie potrafił się odnaleźć... 

Potwierdzam przy tym, że w drużynie najważniejszy jest kolektyw. Zawodnicy nie tyle muszą się lubić, co ufać sobie na boisku. Oczywiście - kolektyw kolektywem, ale musi być też lider, który pociągnie drużynę w odpowiednim momencie. Kapitan... Uśmiecham się, bo mnie udało się w reprezentacji kapitanem być jeden jedyny raz. W 1991 roku pokonaliśmy Szwecję w Gdyni 2:0. Gole strzelili wtedy dwaj debiutanci - Wojciech Kowalczyk i Mirosław Trzeciak.

Jest pan zaskoczony faktem, że Robert Lewandowski dostał powołanie i przyjeżdża na te najbliższe mecze?

- Tak, rzeczywiście jestem zaskoczony. Wiadomo, że mnóstwo osiągnął i był wspaniałym zawodnikiem. Wieku jednak nie oszukasz... Messi i Cristiano Ronaldo już skończyli, a Lewandowski jednak jeszcze chce. W Chicago nie gra jakoś nadzwyczajnie, nie spełnia chyba roli, której od niego tam oczekiwali. Na jego miejscu dałbym sobie już spokój. Swoje zrobił, jego rekordów pewnie już nikt nie pobije - chyba, że kiedyś doczekamy się nowego Lewandowskiego. Ale cóż, przy jego pozycji nikt nie może mu nic nakazać. Zdania jednak nie zmieniam: trzeba szukać nowych, znacznie młodszych napastników i dawać im szansę. 

Wśród bramkarzy brak zdecydowanego lidera. Nie ma Skorupskiego, nie ma Bułki. Oni zresztą nie są już najmłodsi. Tym razem mamy Abramowicza, Kochalskiego i Drągowskiego. Łącznie zagrali cztery mecze w reprezentacji. Tak naprawdę chodzi o Drągowskiego - Abramowicz i Kochalski nie zdołali jeszcze w niej zadebiutować...

- Epoka Szczęsnego i Fabiańskiego się skończyła i na razie ciągle szukamy kogoś, kto mógłby wyrosnąć na ich miarę. Wiadomo, że to nie jest łatwe. Chciałbym jednak żebyśmy znaleźli bramkarza, który nie tyle ratuje nam kolejne mecze, ale takiego, który przy stabilnym bloku obronnym, ma tylko kilka razy okazję, żeby się wykazać i właśnie wtedy się... wykazuje! Na razie nie zwracam uwagi na fakt, że nie mamy lidera wśród bramkarzy, ale przede wszystkim na to, że ciągle nie mamy wykrystalizowanej linii obronnej. Ona ciągle nie jest monolitem, a właśnie od tego bardzo wiele zależy. Wydaje mi się, że to największy problem obecnej polskiej reprezentacji. 

W najbliższych jej meczach na pewno zagra ktoś z polskiej ligi - choćby z tego względu, że wszyscy bramkarze grają u nas. W polu nie jest to już takie pewne. Mamy ledwie jednego obrońcę - Piątkowskiego z Legii, dwóch pomocników - Urbańskiego z Górnika i Regułę z Lubina oraz jednego napastnika - Świderskiego z Widzewa. A z Wisły - powołałby pan kogoś?

- Z Wisły w tej chwili raczej nikogo. Owszem, są w niej młodzi, zdolni, ale oni, według mnie, na najwyższym poziomie ciągle się jeszcze docierają... Zresztą już za naszych czasów zaczynało się budować drużynę narodową opartą na piłkarzach na co dzień występujących zagranicą, choć my wtedy  - w przeciwieństwie do tego co dziś - naprawdę graliśmy w reprezentacji "za śrubki". Nawet koszulkę reprezentacyjną trzeba było oddać po meczu, bo grali w niej jeszcze juniorzy. To były jednak inne czasy...

 Kogoś w obecnej reprezentacji panu brakuje?

- Można byłoby ewentualnie jeszcze kogoś dobrać z młodzieżówki. Ale wielkiego pola manewru brak o tyle, że nie ma raczej kogoś o kim można by powiedzieć, że go brakuje i dziwić się, że selekcjoner go nie dostrzega.  

Rozmawiał Paweł Czado

Janusz Nawrocki. Fot. Paweł Czado