Słońce wyszło w listopadzie

RUCH CHORZÓW

Wydawało się, że to tylko stan tymczasowy, na kilkanaście godzin, ale jednak co najmniej przez dwa tygodnie Ruch będzie przebywał w pierwszoligowym top6. 

Znowu w czołówce 

Niebiescy – poza samym początkiem rozgrywek – byli tam tylko raz, gdy pokonali Chrobrego Głogów, co było... ich ostatnim zwycięstwem na kilka tygodni. W następnych 4 kolejkach zdobyli tylko 2 punkty lub jak kto woli – stracili 10 (i do tego odpadli z Pucharu Polski). Po wygranych z GKS-em Tychy (2:1) i ostatnio Miedzią Legnica (3:1) udało się jednak zakotwiczyć w strefie barażowej, korzystając z przedłużającego się kryzysu Wieczystej.

Nie ma co jednak obwieszczać wielkiego sukcesu. Przed minioną kolejką Ruch i Miedź miały taką samą liczbę punktów. Chorzowianie wskoczyli na 6. lokatę, zaś legniczanie... spadli na 13 miejsce. To tylko pokazuje, że w I lidze nie potrzeba wielkich serii, aby tabela kręciła się jak karuzela. Fakty są jednak takie, że w połowie sezonu Ruch może być w czołówce. Wystarczy, że po przerwie reprezentacyjnej w 17. kolejce pokona Znicz Pruszków, który jest ostatni i przegrał 12 z 16 spotkań.

– Nie gramy sparingów. Było już trochę meczów, będziemy trenować na własnych obiektach. Po Miedzi drużyna dostała dwa dni wolnego. Będziemy mieli mikrocykl, potem kolejna przerwa i drugi mikrocykl przed spotkaniem ze Zniczem – mówi Waldemar Fornalik, który punktuje – wyłączając pucharowy mecz z Avią Świdnik – na poziomie 1,54 na mecz.

Kłopoty kadrowe 

Kubeł zimnej wody na niektóre rozgrzane głowy może być jednak potrzebny, bo nie jest jeszcze tak, że Ruch to murowany kandydat do gry w barażach czy walki o coś więcej. Niebiescy – i nie tylko oni – korzystają na zachwianiach w tych zespołach, które na papierze mają lepsze składy, ale z jakiegoś powodu zawodzą oczekiwania. Niżej są przecież i Wieczysta, i wspomniana Miedź, ale też Polonia Warszawa czy – może przede wszystkim – ŁKS Łódź. Na dobry wynik Ruchu wpływa więc w znacznej mierze słabość rywali, no ale... to też trzeba przecież umieć wykorzystać. Pochwalić należy trenera Fornalika, który w wielu elementach poukładał chorzowian. Jasne, jest jeszcze sporo do poprawy, doświadczonemu szkoleniowcowi nie pomaga też chociażby sytuacja kadrowa, która krzyżuje plany. Absencji jest sporo, a z Miedzią mogło być jeszcze gorzej, tyle że na własną odpowiedzialność zagrali i Patryk Szwedzik, zmagający się wcześniej z urazem, i Szymon Szymański, który przed meczem był chory.

W starciu z legniczanami widać było sznyt trenera Fornalika. Oglądając ten mecz w wielu momentach można było się nudzić, ale oceniając go po końcowym gwizdku... wszystko się zgadzało. Każdy wiedział co ma robić, gdzie biegać, głównie w obronie, która po przerwie nie dopuściła przyjezdnych do żadnej okazji! Ruch zaś mógł coś jeszcze dorzucić, bo miał co najmniej dwie dobre sytuacje. Kontrola – to termin kluczowy dla obecnego sztabu. – Mamy dużą satysfakcję, bo zagraliśmy dwie równe połowy, a nie tak jak z Tychami: pierwsza dobra, druga słabsza – mówił 62-letni trener.

Piotr Tubacki