R 100, czyli koszyk wielkanocny
REMANENT - felieton Jerzego Chromika
Stało się. Dziś setny felieton, więc trzeba się przynajmniej setnie... uśmiać. I chyba nie będziemy siedzieć tak sobie przy pustym stole, prawda? Kulesza by się uśmiał.
Sto i co? Takie pytanie zadałem trzy tygodnie wstecz, bo nie byłem wtedy pewien ani dnia, ani godziny. A teraz mogę już pokusić się nawet o poważne odpowiedzi. To zaczynamy.
A choćby i... „101 dalmatyńczyków”, a potem to może i „Rudy 102”. I bynajmniej ten drugi nie będzie wspomnieniem o Bońku, który ostatnio celnie zauważył, że Guardiola zepsuł światowy futbol tą swoją przekombinowaną do bólu „tiki-taką”. A On, Boniek, widział piłkę nożną całkiem inną. Prostą, taką bardziej wertykalną. Długa, na dobieg i sprint! Kiedyś „Zibi” prowadził nawet zespół Serie A, ale dopiero po jego zwolnieniu powtarzano jak mantrę frazę – „niech ci liga Lecce będzie!”. Boniek był też selekcjonerem reprezentacji narodowej. Ktoś może pamięta jeszcze tamten wynik z Łotwą i czas pracy warsztatowej liczony w godzinach? O takim debiucie z kadrą nawet statystykom się nie śniło...
Donnerwetter? Po polsku – „do diabła!”, „cholera!”, „psiakrew!”, „do stu piorunów!”, „o rany!”, „wow!”. Ale po co to od razu szukać i tłumaczyć przy pomocy Google, skoro tego języka uczę się od piątej klasy podstawówki! Tylko on nadal jest bardziej mój niż niemiecki, bo od czterdziestu lat go nie używam. Ale skąd przyplątało mi się to dziwne skojarzenie? Z czwartku, gdy Włosi grali na poczciwym San Siro z Francuzami. Zanim jeszcze nasi potwierdzili po raz kolejny swą klasę, tym razem w Bukareszcie.
Nie wiem dlaczego, ale ilekroć słyszę nazwisko Donnarumma, to od razu na język ciśnie się Donnerwetter! A zamiast przeklinać, to od razu powinienem śpiewać, bo to dwa moje ulubione hymny. „Marsylianka”, a potem jeszcze ten gospodarzy z uwielbianą przeze mnie frazą – „ta deska”! W „Mazurku Dąbrowskiego” śpiewamy, nie tylko 11 listopada, dobrze znany wszystkim fragment „z ziemi włoskiej do Polski”. Nie mylić z warszawską Wolą, bo ta maszeruje, gdy Ochota już przejdzie. A Włosi w jednej ze zwrotek swego hymnu w rewanżu nawiązują do nas, gdyż mowa w niej o Polonii i to bynajmniej nie Bytom!
Wracam do tego Donnarummy, bo chłop ujął mnie w czwartek bardziej niż Kiwior w sobotę. Padał deszcz, więc bramkarz zdjął bluzę dresową i bez namysłu narzucił ją na wątłe ramiona dziecka, które stało przed nim podczas hymnu. Kupił mnie ten Włoch tym prostym gestem. A zaraz po rozpoczęciu meczu jeszcze bardziej, bo tak wznowił grę z pola bramkowego, że Francuzowi nie pozostało nic innego, jak strzelić mu gola. Na dobry wieczór!
Cenię sobie od dawna dowcipy Andrzeja Mleczki, a jeden z nich pięknie oddaje te dwa niezwykłe zachowania bramkarza. Na pierwszym rysunku kierowca miejskiego autobusu bierze do ręki mikrofon i mówi do pasażerów: – Zenon Nowak wita państwa na pokładzie i życzy miłej podróży. A na drugim rysunku tenże Nowak mówi już sobie pod nosem: – Nie wiem dlaczego, ale ilekroć wypiję pół litra przed pracą, to robię się dziwnie uprzejmy.
Równie uprzejmy jak nasi obrońcy w Bukareszcie był szatniarz w stołecznym teatrze Ateneum. Kręcił się między wieszakami z paltami widzów jak fryga i był tak pomocny jak Donnarumma w Mediolanie. Zasłużył sobie, więc opowiedziałem mu tę historyjkę Mleczki swoimi słowami. Zastygł na chwilę w bezruchu, a potem parsknął śmiechem. Po spotkaniu z Anną Dymną, zanim jeszcze wyjąłem numerek, powiedział koleżance: – O, to ten pan, co opowiedział mi ten dowcip dwie godziny temu. Dobry, co?
Sto i co? Będzie 101! Za tydzień napiszę, co widziałem z bliska we Wrocławiu. Jak cenzor z... siódmego rzędu sektora 138. Będę czujny jak VAR i wyłapię Wam każdego spalonego na linii pola karnego. Na razie wysyłam ten okolicznościowy felieton we wtorkowe południe, pół doby przed pożegnaniem z piłkarską Europą. Taki nie za śmieszny, ale...
No dobrze! To jeszcze dowcip na powitanie z Tarczyński Areną, znaleziony w ostatniej chwili na starym Twitterze, zwanym dziś X. A żart jest jak z archiwum X naszego futbolu. Pasuje o poranku.
– Z którego koszyka będziemy losowani przed kolejnymi eliminacjami Euro?
– Z wielkanocnego!
Takie to są... jaja.
