PKO BP Ekstraklasy

 Filip MAJCHROWICZ

To jest marzenie każdego bramkarza: w pełnej ognia „świętej wojnie” – a te kielecko-radomska zawsze taka jest – zachować czyste konto i jeszcze zapaść w pamięć kibiców przynajmniej jedną spektakularną paradą. Golkiper Radomiaka taką zanotował po „główce” Mariusza Stępińskiego, a generalnie nie dał się pokonać mimo 11 celnych uderzeń koroniarzy.

Jusuf GAZIBEGOVIĆ

Po raz piąty w tym sezonie zagrali widzewiacy „na zero z tyłu”, co już samo w sobie podnosi ocenę defensywy – zwłaszcza jeśli rywalem jest Pogoń Szczecin. Portowcy oddali ledwie jeden celny strzał, a Bośniak też miał w tym wiele zasług. Zapamiętamy go natomiast z bardzo licznych rajdów wzdłuż linii i centr, z których jedną Przemysław Wiśniewski zamienił na gola.

Bartosz BERESZYŃSKI

Ofiarność na poziomie „mega” - zderzenie ze słupkiem przypłacił koniecznością zejścia z boiska, ale uratował zespół od utraty gola. Sam zaś trafił do siatki na 1:0, zaliczając pierwszą bramkę w polskiej ekstraklasie po... dwunastu latach przerwy! Zdecydowanie najlepszy jego występ w szeregach lublinian!

Filip KOPERSKI

Trochę podobne argumenty, jak w przypadku „Beresia”: czyste konto jego zespołu (indywidulanie - parę zblokowanych strzałów i wygranych pojedynków „jeden na jeden”), a jako wisienka na torcie - bramka otwierająca wynik spotkania.

Erik JANŻA

Nastrój kapitana górników w ciągu paru minut zmienił się diametralnie. Najpierw była euforia po bajecznej – i zwycięskiej – bramce bezpośrednio z rzutu wolnego, potem – mocny niepokój po tym, jak niemal w ostatniej akcji spotkania z Wieczystą coś zakłuło go w kolanie; konieczny okazał się lodowy okład na nie, by mógł dotrzeć do szatni. Clou gry obronnej zaś to akcja z Lisandro Semedo – wślizg, który być może uratował Zabrzan od straty gola...

Maksym CHŁAŃ

Ruleta już w pierwszej minucie, strzał z dystansu w czwartej – zaczął z wysokiego C, a potem było już... tylko lepiej. Asysta przy golu Ondreja Zmrzlego, drugą – fatalnym pudłem – zabrał mu Erik Prekop. Do tego całe mnóstwo akcji, po których rywale długo jeszcze wykręcali korki z murawy.

Jan GRZESIK

Stały już niemal bywalec tej rubryki. Znakomicie czuje się w towarzystwie Brazylijczyków, Portugalczyków czy piłkarzy z Afryki w radomskiej ekipie. A jak oni nie dają drużynie bramek, bierze sprawy we własne ręce. Asysta, a później „cwany” gol głową – czegóż chcieć więcej od faceta, który 3/4 piłkarskiego życia grał na bocznej obronie?

Karol ŚWIDERSKI

Mateusz Stolarski, trener Widzewa, najwyraźniej uważnie słuchał argumentów Jana Urbana przy uzasadnianiu reprezentacyjnych powołań, i tym razem pchnął „Świdra” na skrzydło. I wygrał na tym! Cóż z tego, że „z pomocą” Willena (rykoszet), skoro wpadło i widzewiak zapisał się w protokole w trzecim meczu z rzędu. Selekcjoner to lubi!

Eric OTIENO

Przebudzenie Rakowa to zasługa m.in. Kenijczyka, nie po raz pierwszy goszczącego w ostatnim czasie w naszym zestawieniu. Jak już się rozpędzi, nie do zatrzymania na lewej stronie, a i dorzucić potrafi. Na Łazienkowskiej zaliczył trzy zabójcze minuty: najpierw precyzyjnie – od słupka – uderzył do siatki (a strzela gole raz na dwa lata!), potem posłał „ciasteczko” na pierś Oliwiera Kwiatkowskiego.

Marcel REGUŁA

To nie jego problem, że pierwszą bramkę w Poznaniu sprezentowali mu Joel Perreira na spółkę z Mateuszem Skrzypczakiem: jego zasługą jest to, że 19-latek skorzystał z tego prezentu z zimną krwią rutyniarza wartego miliony. A potem zrobił to jeszcze raz! Podcinka – jego znak rozpoznawczy?

Oliwier KWIATKOWSKI

Jak już zaczynać strzelanie w ekstraklasie – a były to jego debiutanckie trafienia – to od razu od dubletu, i na stadionie przy Łazienkowskiej! Niełatwo 21-latkowi, który jeszcze niespełna trzy lata wstecz był ledwie czwartoligowcem, przebić się w takim zespole, jak Raków. Ale jego nos – a można o nim mówić w obu przypadkach jego trafień – na pewno się ekipie Dawida Szwargi nieraz jeszcze przyda.