Bajecznie i banalnie

Wygraną gości trudno nazwać niesprawiedliwością, choć wiele liczb mogłoby wskazywać na wyraźną przewagę gospodarzy, np. oddali 20 (w tym osiem celnych) strzałów. - Oczywiście Polonia była świetnie zorganizowana w defensywie, niełatwo się przebić. Ale – jak widać – można jej strzelać gole. Wielka szkoda, że nam się nie udało zdobyć ich więcej – mówił po końcowym gwizdku pomocnik Śląska, Patryk Sokołowski.

Z wyczuciem i ofiarnie

W tej skutecznej destrukcji gości duża oczywiście była zasługa broniącego z wyczuciem Axela Holewińskiego (być może ciut lepiej mógł się zachować w 87 min, kiedy uderzenie Piotra Samca-Talara sparował wprost pod nogi Marca Llinaresa), ale także niesamowitej ofiarności defensorów. Wybijał piłkę z linii bramkowej Kacper Michalski, zasłaniał bramkę własnym ciałem Oskar Krzyżak, a Grzegorz Szymusik, trafiony w twarz jednym z wrocławskich „pocisków”, padł oszołomiony we własnym polu karnym i długo do siebie dochodził, próbując pozbyć się karuzeli wewnątrz głowy.

W „okienko” i „szczupakiem”

Polonia w światło bramki wrocławian trafiła za to tylko trzy razy; po każdej z tych prób Michał Szromnik wyciągał piłkę z siatki. Bajeczne – w samo „okienko” z półwoleja po rzucie rożnym – było trafienie Lucjana Zielińskiego w 90 sekundzie. Przy 2:0 po wrzutce Mikołaja Łabojki, odegranej głową przez Jakuba Szymańskiego i zakończonej „szczupakiem” do siatki Jakuba Araka, ręce do oklasków składać się powinny... nawet miejscowym kibicom – gdyby akurat nie wygrażali nimi obrońcom Śląska. No i była też bramka „banalna”: Kamil Wojtyra z 2 metrów dopchnął piłkę do siatki sparowaną przez Szromnika i odbitą od kolana Serafina Szoty – za to rozstrzygająca.

Każdy jest ważny

- W 2. połowie za mocno się cofnęliśmy do niskiej obrony, a szybko strzelony gol (ładne uderzenie Besara Halimiego z 20 metrów) napędziła Śląsk. Natomiast jesteśmy drużyną, każdy z nas – nawet ten wchodzący z ławki – jest ważny – w ten sposób Wojtyra, zupełnie zasadnie, podkreślał wagę własnego pojawienia się na murawie i zimnej krwi w 77 minucie.

Simundza zerka w kalendarz

- Nie jestem w stanie zrozumieć postawy mojej drużyny przed przerwą – kiwał głową Ante Simundza. Nadziei na przyszłość szukał w... kalendarzu. - Pamiętajmy jednak, że w listopadzie jeszcze nikt nie awansował ani nie spadł z ligi – dodawał. Słoweniec, w myśl medialnych plotek, ma znajdować się na liście życzeń... stołecznej Legii, jako kandydat na następcę Inakiego Astiza.

Dariusz Leśnikowski

Pewniak!

W sobotnie przedpołudnie w Bytomiu rozdano „Sportowe laury” za rok... 2024. Choć w tymże roku miasto miało swoich olimpijczyków w Paryżu, główne nagrody zdobyli przedstawiciele sportów walki: Karolina Chłobuszewska z Fight Club Bytom w MMA oraz Karol Pietruszka z Bytomskiego Sportowego Klubu Taekwon-do „Sonso”. Wśród szkoleniowców zaś statuetkę dla „Trenera roku” odebrał Łukasz Tomczyk, opiekun piłkarzy Polonii. Nie ma wątpliwości, że i w tym roku będzie jednym z najpoważniejszych kandydatów do tego tytułu.

OCENA MECZU⭐ ⭐ ⭐ ⭐

◼  Śląsk Wrocław – Polonia Bytom 2:3 (0:2)

0:1 - Zieliński 2 min, 0:2 – Arak, 28 min, 1:2 - Halimi 53 min, 1:3 – Wojtyra, 77 min, 2:3 – Llinares, 87 min

ŚLĄSK: Szromnik - Rosiak (81. Guercio), Szota, Malec, Llinares - Samiec-Talar, Sokołowski, Jezierski (81. Warchoł), (46. Halimi), Marjanac (46. Klimek) - Banaszak. Trener Ante SIMUNDZA.

POLONIA: Holewiński - Calavera (53. Michalski), Szymusik, Krzyżak, Szymański, Zieliński (72. Apolinarski) - Kwiatkowski (66. Wojtyra), Terlecki (66. Bakala), Łabojko, Andrzejczak (53. Sarmiento) - Arak. Trener Łukasz TOMCZYK.

Sędziował Tomasz Marciniak (Płock). Widzów 16158. Żółte kartki: Marjanac - Calavera, Michalski.