13 razy w Bukareszcie
W żadnym innym mieście w "delegacji”, Biało-czerwoni nie grali tak często, jak w stolicy Rumunii!
W meczu z Rumunią w Bukareszcie w październiku 1932 roku Józef Nawrot strzelił trzy gole! Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe
Tricolori to najczęstszy rywal w historii ponad stu lat gry reprezentacji Polski na międzynarodowych arenach. W sobotę zagramy z nimi już po raz 38. Bilans na minus, choć w ostatnim czasie lejemy ich aż miło, żeby przypomnieć pół tuzina goli zdobytych w spotkaniu na Stadionie Narodowym na początku października. Wygrywaliśmy z nimi trzy razy z rzędu w przekonujący sposób w grze o stawkę. Czy uda się po raz czwarty?
Liga ważniejsza
Rumuni, po Węgrach i Szwedach, byli naszym rywalem numer 3. Zagraliśmy z nimi swój czwarty międzynarodowy mecz, na wyjeździe, ale akurat nie w Bukareszcie, lecz w Czerniowcach, tuż za ówczesną wspólną granicą. Nie było to daleko od naszych Zaleszczyk, Śniatynia czy Kut. Zresztą we wrześniu 1939 roku to tam ewakuował się polski rząd, z prezydentem Ignacym Mościckim i marszałkiem Edwardem Rydzem-Śmigłym na czele, którzy zaraz potem zostali internowani przez rumuńskie władze.
Pierwszy mecz w Bukareszcie to czerwiec 1927 roku i trzecia wzajemna gra, zakończona trzecim remisem. Nie wiem, czy ciekawszy był sam mecz, czy otoczka wokół spotkania rozegranego w niedzielę 19 czerwca na stadionie ONEF, który po modernizacji dwadzieścia lat później przyjął nazwę Stadionu Republiki.
O co chodzi z tym spotkaniem? W sportowym dodatku jednego z najpoczytniejszych dzienników międzywojnia, „Ilustrowanego Kuryera Codziennego”, który swój oddział miał też w Katowicach przy ulicy Teatralnej 6, a który ukazał się dwa dni po spotkaniu, nie ma o nim wzmianki. Natomiast sporo jest o ligowych rozgrywkach i o kolejnych wygranych Wisły Kraków i 1.FC Katowice, które po 15 kolejkach – w pierwszym ligowym sezonie – otwierały tabelę. Biała Gwiazda wysoko pokonała wtedy TKS w Toruniu 7:2, a „Niemcy” z Katowic rozbili ŁKS 4:1. Co ciekawe, oba mecze rozegrano w niedzielę 19 czerwca 1927 roku, a więc wtedy, kiedy kadra grała w Bukareszcie!
Na dwóch frontach
Kolejny mecz w stolicy Rumunii pomiędzy oboma rywalami odbył się pięć lat później, 2 października 1932 roku. Tak po prawdzie, nasze mecze z Tricolori powinny być zawsze wyznaczane z datą 2 października. Dlaczego? Ano dlatego, że wtedy ich gromimy. Tak było w 1932 roku, tak było i teraz, przed kilkoma tygodniami!
Wtedy w popularnym „IKC” była już spora relacja, bo być musiała. Nie tyle że liga w tamten jesienny weekend nie grała – miała reprezentacyjną przerwę, jak teraz – ale kadra jednego dnia zagrała dwa spotkania! Z Rumunią na wyjeździe i z Łotwą w Warszawie. Kadrą w Bukareszcie zawiadywał kapitan związkowy Józef Kałuża (selekcjoner w latach 1932–1939), z kolei w ekipie na Stadionie Wojska Polskiego na ławce usiadł Stefan Loth, legenda Polonii Warszawa.
„Triumf polskiego piłkarstwa na dwóch frontach” – pisał „Ilustrowany Kuryer Codzienny” w swoim sportowym dodatku we wtorek 4 października, dwa dni po meczach. Z Łotwą wygraliśmy 2:1, a z Rumunami w Bukareszcie aż 5:0, po hat-tricku Józefa Nawrota, krakowianina, który błyszczał wtedy w barwach Legii. W kadrze w 19 meczach zdobył 16 bramek. Jest na 14. miejscu w „Klubie 100” ekstraklasy ze 121 golami w barwach Cracovii, Legii, a potem jeszcze Polonii Warszawa.
„Atak polski, prowadzony świetnie przez Nawrota, narzuca szybką, ofensywną, a przy tym piękną grę, która wyprowadza z równowagi Rumunów. Polacy stają się szybko panami boiska” – czytamy w relacji meczowej z tamtego czasu.
Wygrana z trudnym rywalem, który przed wojną, podobnie jak Francja i Brazylia, uczestniczył we wszystkich futbolowych Pucharach Rimeta (mistrzostwach świata), miała swoją wartość. Na kolejne zwycięstwo tam czekaliśmy do roku… 2016. A jak będzie w Bukareszcie teraz, to przekonamy się w sobotę.
Michał Zichlarz
MECZE Z RUMUNIĄ
◾ 3 września 1922, Czerniowce, 1:1◾ 2 września 1923, Lwów, 1:1
◾ 19 czerwca 1927, Bukareszt, 3:3
◾ 23 sierpnia 1931, Warszawa, 2:3
◾ 2 października 1932, Bukareszt, 5:0
◾ 14 października 1934, Lwów, 3:3
◾ 3 marca 1935, Bukareszt, 1:4
◾ 4 lipca 1937, Łódź, 2:4
◾ 19 lipca 1947, Warszawa, 1:2
◾ 26 października 1947, Bukareszt, 0:0
◾ 10 października 1948, Chorzów, 0:0
◾ 8 maja 1949, Bukareszt, 1:2
◾ 14 maja 1950, Wrocław, 3:3
◾ 25 maja 1952, Bukareszt, 0:1
◾ 29 maja 1955, Bukareszt, 2:2
◾ 30 sierpnia 1959, Warszawa, 2:3
◾ 2 czerwca 1963, Chorzów 1:1
◾ 17 listopada 1966, Ploeszti, 3:4
◾ 29 października 1967, Kraków, 0:0
◾ 11 października 1978, Bukareszt, 0:1
◾ 29 sierpnia 1979, Warszawa, 3:0
◾ 25 marca 1981, Bukareszt, 0:2
◾ 7 września 1983, Kraków, 2:2
◾ 27 marca 1985, Sibiu, 0:0
◾ 2 września 1987, Bydgoszcz, 3:1
◾ 6 luty 1988, Hajfa (Izrael), 2:2
◾ 12 kwietnia 1989, Warszawa, 2:1
◾ 26 września 1990, Bukareszt, 1:2
◾ 29 marca 1995, Bukareszt, 1:2, eliminacje ME
◾ 6 września 1995, Zabrze, 0:0, eliminacje ME
◾ 16 sierpnia 2000, Bukareszt, 1:1
◾ 17 kwietnia 2002, Bydgoszcz, 1:2
◾ 14 listopada 2009, Warszawa, 0:1
◾ 2 luty 2013, Malaga (Hiszpania), 4:1
◾ 11 listopada 2016, Bukareszt, 3:0, eliminacje ME
◾ 10 czerwca 2017, Warszawa, 3:1, eliminacje ME
◾ 2 października 2026, Warszawa 6:0, Liga Narodów
Bilans: 37 meczów, 8 wygranych, 15 remisów, 14 porażek. Bramki: 63:56
CZY WIESZ, ŻE…
W żadnym innym mieście reprezentacja Polski nie grała tak często, jak w stolicy Rumunii? Mało tego, Bukareszt to miasto, gdzie nasza kadra w historii zagrała więcej razy niż w… wielu polskich miastach. W najważniejszym rumuńskim mieście Polska grała 13 razy, w Budapeszcie z Madziarami 12, tyle samo z Finlandią w Helsinkach, z kolei z Czechosłowacją czy potem z Czechami w Pradze „tylko” 7 razy. 10 meczy zagraliśmy na stadionie w szwedzkiej Solna + pięć w Sztokholmie przed II wojną światową.
Dwa mecze reprezentacji jednego dnia, jak było w niedzielę 2 października 1932? A czemu nie, jak się wygrywa!